تهران - حیاتخوش دارم که در نیمه های شب در سکوت مرموز آسمان و زمین به
مناجات برخیزم.
با ستارگان نجوا کنم و قلب خود را به اسرار ناگفتنی آسمان بگشایم.
آرام آرام به عمق کهکشانها صعود نمایم، محو عالم بی نهایت شوم
.
از مرزهای علم وجود در گذرم و در وادی ثنا غوطه ور شوم
و جز خدا چیزی را احساس نکنم... (گوشه ای از مناجات شهید مصطفی چمران)
